آهای خانمی که توی هواپیما سر صندلی خودت ننشستی و به دروغ میگی جات همونجاست و تا موقعی که مهماندار تقریبا" به زور کارت پروازت رو چک نکرده، از جات تکون نمیخوری و به جای اینکه موقع صدور کارت پرواز دو کلمه به انگلیسی درخواستت رو مطرح کنی توی کابین چندین دقیقه بقیه رو که پشت سرت کیف به دست و بچه به بغل صف کشیدن، معطل میکنی که جایی که میخوای بشینی و چون مهماندار فارسی زبانه، بلبل شدی و از حقوقت میگی، بهتره به جای داد سخن دادن سه ساعت بعدت راجع به پیشرفت اون "هیچی ندارها" و غصه خوردن از اینکه " توی چه خراب شده ای" گیر افتادی، تا سفر بعدیت بشینی چارتا کلمه از زبون مملکتایی که حسرتشون رو میخوری به عنوان اولین قدم یاد بگیری تا دم کانتر لالمونی نگیری و تو کابین بشی شیر ژیان. راستش رو بخوای خیلی بعید میدونم نصف وقتی رو که صرف مقایسه های آبدوغ خیاری "اینجا" و "اونجا" میکنی، صرف مقایسه آدمای اینجا و اونجا بکنی و غیر ممکنه که واسه پرواز 7-8 ساعته بعدیت لااقل یه کتاب همراهت باشه. راستش فقط شما نیستی که گیر "این بی پدر مادرا" افتادی....این مملکته که گیر من و شما و اونایی که میگی افتاده!